DEV F1 - VRC F2 2-3

DEV F1 viert kampioenschap met een nederlaag

Vandaag konden we in eigen huis onze helden van de F1 huldigen. Ze hadden zichzelf ook nog verder kunnen huldigen met een overwinning, maar dat zat er helaas niet in vandaag. Het werd 2-3 tegen een tegenstander die al een tipje van de sluier oplichtte van wat ons volgend jaar te wachten staat - in de tweede klasse waarnaar toe wij promoveren. Meegereisde vaders van VRC beweerden dat wij te maken hadden met een 'eerstejaars F team'. Nouuuuu... dat vroeg ik me wel af en anders wil ik wel eens weten wat ze in Veenendaal in de pap doen. Prima allemaal; onze buit was immers al binnen en zo konden er op het eind twee teams met opgeheven hoofd van het veld. 

Over de wedstrijd zelf:

In de eerste helft hadden wij het betere van het spel. Er zat weer veel druk op het vijandelijk doel en er kwamen ook kansen en mogelijkheden. Floris kwam er op links een aantal keer goed langs en Milan over rechts. Mees liep goed vrij in de spits maar had net niet het geluk dat de bal goed viel. Het was ook net wat minder fel vandaag. Alsof het toch wat moeilijker was met al die familie langs de kant. En alsof dat nog niet genoeg druk was speelde in veel achtjarige koppies ook al de naderende pakjes avond. Want voetbal is leuk en zaterdag is de mooiste dag van de week, maar met de goedheiligman is het lastig concurreren...

Zo viel tot onze ontsteltenis toch plots een goal aan onze kant; een boogballetje dat precies onder de lat paste en waar Nathan ook niets aan kon doen. Daarna onderscheidde hij zich nadrukkelijk door een paar fraaie reddingen.

Floris was degene die kort daarop de gelijkmaker scoorde met een fraaie tegendraads ingeschoten bal. Dat inspireerde spelers om er toch wat feller op te gaan. Benjamin was een beetje grieperig maar liet zich niet kennen en stond als een vent in het veld. Niels ging vanuit zijn verdedigende positie brutaal mee naar voren, zodat er met name in het eerste bedrijf de druk nog verder werd opgevoerd. Bij balverlies was het oppassen; dit was een tegenstander die - net zoals wij dat zo vaak zelf hebben laten zien in dit seizoen - snel kon omschakelen. 

In de tweede helft nam de druk van de tegenstander toe. We hadden een keeperwissel waardoor Jip onder de lat was komen te staan en Nathan op links achterin kwam. En zoals we wel vaker hebben gemerkt: Jip uit de verdediging halen betekendvaak dat het achterin wat rommeliger wordt. Daar kon ook Levi niets aan doen: hij werkte hard om het achterin schoon te houden, maar moest het wel een beetje alleen doen. Zo viel toch de 1-2. Dat zette Estelle aan tot grote dadendrang. Toen er eindelijk weer eens een mooie counter kwam - opgezet door Floris -  kwam ze alleen voor de keeper te staan en faalde niet: 2-2. Een tijdlang zag het ernaar uit dat het een gelijkspel zou worden. Uiteindelijk werd toch kort voor het laatste fluitsignaal nog een keer door VRC gescoord en zo verloren we onze enige wedstrijd dit seizoen. Toch een beetje een katterig gevoel...

Laten we dus maar gauw naar het seizoen in zijn geheel kijken:

11 wedstijden; 30 punten; ruim voldoende voor de eerste prijs. 78 doelpunten gescoord; een gemiddelde van 7 doelpunten per wedstrijd. En slechts 9 tegen, wat bij de F jes bepaald indrukwekkend is. Topscorers van de competitie waren ex aequo Floris en Mees met ieder 13 doelpunten ; op de voet gevolgd door een hele trits andere spelertjes. Want iedereen scoort gemakkelijk bij ons; het wachten is nog op een goal van Jip maar dat is een kwestie van tijd, nu Jip ook vaker in de aanval te vinden is.

Alle reden dus om het kampioenschap te vieren in het bijzijn van de fans. Zo zaten we daar; op de tribune en namen een mooie beker in ontvangst. Op de beker de namen van alle helden; voor de eeuwigheid in de voet van de beker gegrafeerd. Na een rondgang langs acht jongens- en één meisjeskamer zal de beker zijn plek krijgen in de bekerkast van DEV; op een plek waar de spelers nog jaren later zullen worden herinnerd aan hun prestatie. Want dat was het: een prestatie! 

En na de beker was er champagne (0%!) en uiteraard: kilo's patat. Waar we het om tien uur 's morgens allemaal lieten weet ik ook niet; vooral omdat er daarna nog een lading pepernoten achteraan ging, aangeboden door de Pieten van de Pietentraining bij de Mini's.

Zo konden we toch met een opgewekt en voldaan gevoel naar huis. 

Om ons op te maken voor de pakjesavond. En op langere termijn: een super spannend seizoen in de tweede klasse!

We bedanken alle fans die onze laatste wedstrijd in deze klasse hebben meegemaakt heel hartelijk voor hun komst!

Hans Verschraagen