zaterdag 28-11 Quick 1890 AFC F4 - DEV F1 0-8

F1 Kampioen!

En zo geschiedde het op een vroege zaterdagmorgen eind
november waar de zon met elk doelpunt verder doorbrak. Kampioen! Niet meer in
te halen door de concurrenten met nog één wedstrijd te gaan. Voor vier van onze
spelers al het tweede kampioenschap in een jaar tijd. Voor ons als coaches ook
trouwens. En ik ga je vertellen: het voelt nog net zo lekker als de vorige
keer.

Helemaal omdat er goed voetbal en intensieve trainingsarbeid
aan ten grondslag ligt. Het kampioenschap is daarom toch ook het feestje van Michel
van Aken en zijn jongens, Hans Roseboom en Harold Verbeek. Gefeliciteerd en
veel dank mannen!

Michel had trouwens al geanticipeerd op het aanstaande
kampioenschap en stond met de medailles langs de kant te kijken.

Hem werd een mooie wedstrijd voorgeschoteld, waarin de
tegenstander vooral de tweede helft helemaal tegen het eigen doel werd gedrukt
door een onweerstaanbaar staaltje powerplay. Slechts één keer kwam de
tegenstander massaal op onze helft te spelen waarop ze prompt werden
getrakteerd op een messcherpe  counter
die werd ingezet door Floris, die Estelle over links op volle snelheid
aanspeelde waardoor ze alleen voor de keeper kwam te staan en onverbiddelijk
raak schoot.

Dat was de 8-0 wat ook de eindstand was. De tweede 8-0 op
rij en de vierde keer al dat de nul werd gehouden; een prestatie op zichzelf.

Maar even terug naar het begin. We hadden een stugge
verdediging verwacht en een hoop drukte voor het doel. Quick 1890 mocht dan wel
laatste staan; ze hadden opmerkelijk weinig doelpunten tegen gekregen. Vandaar
dat we de opstelling zo hadden bedacht dat er voorin veel breedte en veel
creativiteit zou kunnen ontstaan. Zo begonnen we met Mees in het midden en
Floris en Levi op de vleugels. Dat pakte meteen goed uit: een voorzet van links
van Floris zette Mees vrij voor de keeper die via de paal binnen schoot: 1-0.
De tegenstander gaf zich door het vroege doelpunt zeker niet gewonnen en
ontwikkelde toch ook het één en ander naar ons doel toe.

De tweede goal ontstond toen Benjamin - die vandaag uitstekend
speelde en bovendien als een paard werkte - de bal veroverde en vanaf eigen
helft meteen Mees wegstuurde. Mees ontweek hoorbaar een tackle, bleef maar net
op de been en ging met de bal aan de voet op volle snelheid op het doel af. Hij
faalde oog in oog met de keeper niet: 2-0.

Toen ontstond er een fase in de wedstrijd waarin het er
kortstondig wat slordiger aan toe ging. Gelukkig wist de tegenstander daar geen
gebruik van te maken. En de drang naar voren bleef zichtbaar bestaan. Ook
trouwe verdedigers als Jip en Niels gingen regelmatig op avontuur mee naar
voren. Estelle had vandaag longen als een paard en was eigenlijk overal op het
veld te vinden. Ze stond dan ook twee keer op de goede plek: eerst schoot ze
van dichtbij de 3-0 binnen en daarna verzilverde ze een rebound die ontstond
doordat een hard schot van Floris door de keeper het veld in werd gestompt:
4-0.

Dat was ook de ruststand.

In de tweede helft was de F1 van meet af aan ontketend. De
tegenstander werd als gezegd helemaal op de eigen helft klem gezet. Duels
werden fel en met overgave aangegaan. De bal was van ons. Toch duurde het nog
even voordat er weer gescoord werd. Jip hadden we in de tweede helft links
voorin gezet waar hij zich ontpopte als een klassieke linksbuiten. Mannetje passeren,
achterlijn halen , voorgeven.  Nathan
schreef zo bijna het doelpunt van de week op zijn naam door zo'n voorzet als
een van Persie met een zweefduik tegemoet te gaan. Zijn kopbal spatte op de lat
uiteen. Verdedigers Niels op rechts en Mees op links bleven druk geven en de
voorhoede voeden. Die druk nam dermate toe dat een tegenspelertje een hard en
hoog schot in arren moede maar met twee handen probeerde weg te volleyballen.
Penalty. We hadden te maken met een prima scheids, maar wanneer leggen ze die
pupillen scheidrechters nou eens uit waar zich bij de F-jes de penaltystip
bevindt. Hij ligt eigenlijk standaard veel te ver. Levi deed z'n best maar
schoot net over. Ben werd kort daarop voor zijn harde arbeid beloond. Hij
veroverde zelf de bal en schoot meteen binnen: 5-0. Levi hadden we gevraagd
eens een paar keer te schieten vanuit de tweede lijn. Toen hij zijn kans schoon
zag lag de bal in feite veel verder dan de penalty daarvoor en dat maakte de
treffer nog knapper: 6-0. De zevende kwam weer van de voet van Ben die de bal
weer veroverde, zichzelf vrij speelde en hem er met een mooi boogje in lepelde:
7-0.

Milan - onze gelegenheidskeeper - stond erbij en keek
ernaar. Slechts één keer hoefde hij even op te treden en dat deed íe
uitstekend. Tsja...keeper zijn in dit kampioenselftal is inderdaad wel een beetje
corvee. Gelukkig was er nog een penaltyreeks waar Milan er een paar goed te
pakken had.

En zo gaan we op naar volgende week. We spelen dan onze
laatste wedstrijd tegen VRC die hun wedstrijd vandaag afgelast zagen. We maken
er een huldigingswedstrijd van -  op het
hoofdveld - en met zoveel mogelijk publiek erbij. Dus komt allen! Na de
wedstrijd zullen we onze helden met elkaar huldigen waarin ook de welverdiende beker
voor in de prijzenkast zal worden uitgereikt.

Aanvang van de wedstrijd: 9:00 uur.

Hans Verschraagen