DEV F1 - Spakenburg F2

F1 wint met grote cijfers tegen Spakenburg

Voor het eerst konden de coaches en de ouders langs de kant in korte broek en hemdsmouwen staan. Een heerlijke warme zaterdagochtend in mei op veld 2b; een veld vol verraderlijke gaten verstopt onder iets te hoge graspollen. 'Beschamend...'vond scheidsrechter Jeroen het, die overigens zoals gewoonlijk weer een puike partij floot. Eén keer moest hij corrigerend optreden tegen hun gevaarlijkste speler - een fysiek spelend zwaarlijvig ventje die we nog kenden uit de heenwedstrijd. Het jongetje had door frustratie zijn gedrag niet meer in de hand en mocht van de scheids aan de kant even over zijn zonden nadenken.

De frustratie van het spelertje was wel te begrijpen. Want Spakenburg werd door onze F1 in de eerste helft compleet weggespeeld.  Er werd zo slim en intens druk op de tegenstander gezet dat ze zich vanaf de aftrap al geen raad wisten. Het eerste doelpunt viel dan ook al snel: Niels kwam vanaf zijn positie rechts achterin goed mee-, werd door Floris prachtig aangespeeld en trapte snoeihard binnen: 1-0. Mees speelde een geweldige eerste helft links voorin. Toen hij er weer eens langskwam leverde hij een puntgave voorzet af op de vrijgelopen Benjamin die gaaf binnen schoot voor de tweede. Het derde doelpunt was zowat een kopie van de tweede: Mees speelde zich vrij-, zette voor en Benjamin rondde af: 3-0.

Na de twee assists had Mees zelf ook wel een doelpuntje verdiend. Dat ontstond toen hij de bal zelf veroverde; zich vrij speelde en hoog binnen schoot: 4-0. Mooi doelpunt, maar zijn volgende was nog mooier: een corner van links van Floris schoot hij volley met een halve omhaal in het doel: 5-0.

Bijna had hij een hattrick te pakken met een schot op de paal. Hans Roseboom - die als coach Nils verving - en ik zagen het zo soepelgaan dat er ook zomaar gemakzucht in het team had kunnen sluipen. Dat was geenszins het geval: de druk bleef onverminderd hoog. Er werd fantastisch gevoetbald. Milan en Floris wisten elkaar op rechts met vloeiende één-twees te vinden. Dat die twee ook op het scorebord zouden verschijnen was eigenlijk onvermijdelijk.
Floris maakte zijn eerste van de dag met een fraai lobje over de keeper heen: 6-0. Op links kwam Estelle van achteruit steeds goed mee. Na zo'n typische Estelle actie kwam ze er langs-, legde precies aan en schoot onhoudbaar binnen
voor de 7-0.

Niels zette daarop een mooie combinatie op met Floris; een mooie één-twee zette Floris vrij voor de keeper; een geheide goal: 8-0. Milan zette zichzelf op het scorebord door attent te reageren op een messcherpe corner van Estelle. Zo werd de ruststand 9-0. Wat een weelde! En vooral omdat het voetbal zo onweerstaanbaar goed was geweest. Spakenburg was er niet aan te pas gekomen. Slechts een paar keer leek er iets te ontstaan van een tegenaanval. Maar het gevaarlijke corpulente spelertje had zeker in de eerste helft niets in te brengen tegen Jip - die het toch moest doen met ongeveer de helft van het gewicht van zijn tegenstander. Ook Nathan speelde weer ijzersterk-, liep de gaten goed dicht en zorgde telkens voor een bliksemsnelle omschakeling.

Keeper Levi - die net van zijn zakgeld een paar nieuwe handschoenen had gekocht - hoefde daarmee niet veel meer te doen dan te applaudisseren voor alle mooie momenten en goals.

Na de rust ging het aanvankelijk op dezelfde voet verder: Estelle maakte weer een actie over links en speelde Floris aan. Die schoot zijn derde binnen om in de dubbele cijfers te komen: 10-0.

Een foute terugspeelbal van Mees leidde een onverwachte tegentreffer in: 10-1. Daar putte Spakenburg zowaar moed uit en al snel moest Levi de 10-2 uit zijn netje vissen. Estelle drukte het Spakenburgse enthousiasme al snel weer de kop in door een zelf veroverde bal achter de keeper te schieten voor de 11-2. De 11-3 was een onnodig doelpunt doordat het verdedigende werk iets teveel aan alleen Mees en Nathan werd overgelaten. Zo werd het 3 tegen 2 of zelfs erger en kon Spakenburg tot 11-3 en zelfs 11-4 komen.  Er werd soms wat lankmoedig - en soms aan de verkeerde kant - gedekt waardoor spelers dan plots vogelvrij voor Levi konden verschijnen. Dan was er voor hem ook geen houden meer aan. Maar hij kreeg in elk geval in de tweede helft iets meer te doen op deze manier.Daardoor konden we ook gebruik maken van een van tevoren afgesproken wapen: zijn snelle spelhervattingen. Bij één ervan zagen we zo een super actie van Nathan die vanaf eigen helft in een ziedende rush aan de overkant kwam en een corner overhield aan zijn ijver. Zo ontstond in de slotfase weer de druk die we in de eerste helft hadden gezien. Floris maakte zo een mooie actie en zette de eindstand op 12-4.

En zo hadden we een prachtige partij gezien met een pico bello eerste helft.

Dinsdagavond treden we aan voor onze voorlaatste wedstrijd: uit tegen Valleivogels F1. Met nog steeds kans op het kampioenschap want maar één puntje achter op Jonathan. En al zeker van de tweede plaats, die immers ook
recht geeft op Europees voetbal...

Hans Verschraagen